Gaming Subject - Capcom Brawlers

Η Capcom ήταν και εξακολουθεί να είναι μία από τις μεγαλύτερες γιαπωνέζικες εταιρείες ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Τίτλοι της όπως το Resident Evil και το Streetfighter έχουν ξεφύγει από τα στενά όρια του gaming και έχουν ενταχθεί πλέον στο mainstream culture. 

Σήμερα δεν θα μιλήσουμε για αυτούς τους τίτλους αλλά για μία άλλη κατηγορία παιχνιδιών που απέφερε πολλά και στην οποία η Capcom ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Αναφέρομαι φυσικά στα Brawlers. Έχω κάνει ήδη αναφορά στο πρώτο διεθνώς πετυχημένο Brawler το Double Dragon. Τα παλιά περιοδικά (pixel, user, κοκ) τα χαρακτηρίζανε ως Beat em up κατηγορία όμως που περιλαμβάνει και τα ξυλίκια ένας εναντίων ενός όπως τα Streetfighter. Σε ένα Brawler λοιπόν ελέγχεις έναν χαρακτήρα και αντιμετωπίζεις (συνήθως) με γυμνά χέρια έναν μεγάλο αριθμό αντιπάλων. Μετά λοιπό από την επιτυχία των Double Dragon και η Capcom, που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε και την τεράστια επιτυχία στα ηλεκτρονικά (οι πιο γνωστοί της τίτλοι ήταν το Commando και το Ghoul's and Ghosts), προσπάθησε να βγάλει κάτι ανταγωνιστικό. Βέβαια με αυτά που έκανε κυριάρχησε στο συγκεκριμένο είδος για 10 χρόνια. Ας δούμε λοιπόν  μερικούς από τους τίτλους που βοήθησαν την Capcom να σταθεί στα πόδια της όσο έγραφε τα επόμενα Streetfighter.

Final Fight

Για τα επίπεδα του 1989 που βγήκε το παιχνίδι τα γραφικά ήταν απίστευτα. Τα sprites ήταν σχεδόν διπλάσια από αυτά που εμφανίζονταν  στους άμεσους ανταγωνιστές. Υπήρχε τρελός ρυθμός με τους αντιπάλους να είναι αμείλικτοι και πλήρωνες και το παραμικρό λάθος . Η ιστορία του παιχνιδιού είναι ότι η κακιά συμμορία απαγάγει την κόρη του δημάρχου (που έχει μια μουστάκα σαν πρωταγωνιστής πορνό της δεκαετίας του 70) ο οποίος όμως δεν είναι κανάς λελές να πάρει την αστυνομία αλλά κατεβαίνει στο δρόμο να παίξει ξύλο με τους συμμορίτες (οι οποίοι για πρώτη φορά είχανε χωριστά ονόματα ανά κατηγορία). Μαζί του πάνε και 2 παλικάρια που γουστάρουν την κοπελιά, ένας που φοράει κόκκινη στολή καράτε και ένας που είναι πιο απλός και φοράει το τζηνάκι του. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους τρεις χαρακτήρες στον τρόπο παιχνιδιού. Μετά λοιπόν από 6 πίστες γεμάτες αντιπάλους και αφού είχες ρίξει μέσα  κάνα χιλιάρικο (δρχ) τότε το τερμάτιζες και έσωνες την κοπελιά. Σε γενικές γραμμές πολύ ευχάριστο παιχνίδι που είχε μεγάλη επιτυχία και έδωσε έναυσμα για τη συνέχεια. Little Known fact στο παιχνίδι η μόνη γυναίκα που εμφανίζεται είναι η κόρη. Τα κοριτσάκια που δέρνεις στη διαδρομή είναι κατά τα επίσημα γιαπωνέζικα έγγραφα τραβεστί...

Dynasty Wars

Κινέζικη θεματολογία στο επόμενο παιχνίδι που βγήκε το 1989 και το θεωρώ τον μακρινό πρόγονο των Dynasty Warriors. Το παιχνίδι ήταν φοβερά δύσκολο. Το μεγάλο θετικό του ήταν το ότι για πρώτη φορά έλεγχες έφιππο χαρακτήρα, Κατά τα άλλα δεν ήταν τόσο ωραίο όσο το Final Fight. Εγώ μικρός μια φορά δεν το είχα πετύχει στην Ελλάδα, το έπαιξα μεγάλος μέσω emulator και δεν τρελάθηκα/

Captain Commando

Πολύ πιο καρτουνιστικός ο χαρακτήρας στο επόμενο παιχνίδι. Για πρώτη φορά επέλεγες ανάμεσα σε 5 χαρακτήρες. Το επίπεδο δυσκολίας από εδώ και πέρα αρχίζει να ανεβαίνει κατακόρυφα ούτως ώστε  να ωθήσουμε τον υποψήφιο παίκτη να ρίξει τον οβολό του.

King of Dragons

Παιχνίδι σαφέστατα επηρεασμένο από τα RPG της εποχή όσον αφορά την θεματολογία και τους εχθρούς. Και σε αυτό διάλεγες ανάμεσα σε 5 χαρακτήρες(πολεμιστής, μάγος, ιερέας, νάνος, ξωτικό) και σκότωνες τερατάκια μέχρι να φτάσεις και  να σκοτώσεις τον τελικό κακό. Τα γραφικά και το gameplay στο γνωστό υψηλότατο για την εποχή επίπεδο.

Knights of the round

Η απλά η ιστορία του Βασιλιά Αρθούρου σε video game. Λιγότεροι μεν χαρακτήρες αλλά πολύ πιο προσεγμένοι, με πολλές διαφορετικές κινήσεις και με ένα σύστημα αναβάθμισης όταν τελείωνες το επίπεδο. Γενικά πολύ δύσκολο ήθελε κέρμα όλη την ώρα.

Cadilacs and Dinosaurs

 Το τραγικό στο συγκεκριμένο είναι ότι το παιχνίδι είναι απείρως γνωστότερο από το κινούμενο σχέδιο και το κόμικ που το ενέπνευσε. Μπορούσαν να παίξουν μέχρι 4 παίκτες μαζί. Ήταν από τα πρώτα που σου επέτρεπε να σηκώσεις και πολυβόλα εκτός από τα γνωστά μαχαίρια, ραβδιά κοκ. Πολύ δύσκολο και σε κάποια σημεία άδικο με τον παίκτη. 

Warriors of Fate

Ουσιαστικά και πρακτικά η συνέχεια του Dynasty Wars. Πολύ καλό παιχνίδι με μεγάλους χαρακτήρες στην οθόνη. Αρκετά βίαιο για την εποχή του (μπορούσες να κομματιάσεις τους αντίπαλους) και αρκετά δύσκολο (λόγω πολλών επιπέδων). Εμένα πάντως όταν ήμουν μικρός μου άρεσε.

The Punisher

Από τα πιο αγαπημένα μου όταν ήμουνα στην πρώτη νιότη. Το τερμάτιζα με 2- 3 πενηντάρικα. Από τις πιο καλές μεταφορές χαρακτήρα της Marvel τότε (μμμ ίσως να κάνω κανέναν αφιέρωμα...). Έλεγχες τον Τιμωρό ή τον Νικ Φιούρυ (τον κανονικό όχι τον Samuel Jackson) και μέχρι να φτάσεις να σκοτώσεις τον Kingpin είχες μακελέψει τον μισό υπόκοσμο. 

Dungeon and Dragons: Towers of Doom

Μετά από το King of Dragons το Dungeon and Dragons: Towers of Doom ήταν η φυσική συνέχεια. Πολύ καλά γραφικά και χειρισμός, μερικές καινοτομίες στον τρόπο μάχης και το D&D license επέτρεψαν να γίνει ένα αρκετά συμπαγές παιχνίδι.

Aliens vs Predators

Για όσους δεν έζησαν στα τέλη του 80 αρχές του 90 καταλαβαίνω ότι το ποιος θα κέρδιζε σε μία μάχη ανάμεσα στα άλιεν και στον κυνηγό φαίνεται λίγο παιδιαστικό. Εκείνη την εποχή βγαίναν και κόμικ με ανάλογη θεματολογία. Η Capcom λοιπόν μας προσέφερε ένα απίστευτο παιχνίδι το 1994. Έλεγχες έναν από 4 χαρακτήρες (2 άνθρωποι και 2 predators). Το σενάριο είχε μέχρι και ανατροπές και τολμώ να πω ότι είναι καλύτερο από τις 2 ο θεός να τις κάνει ταινίες που είδαμε με ανάλογη θεματολογία.

Dungeon and Dragons: Shadows over mystara

Η συνέχεια του Tower of doom. Καλό παιχνίδι με πολλές επιλογές για τον παίκτη. Προσωπικά θεωρώ ότι κλείνει την εποχή των δυσδιάστατων παιχνιδιών μιας και από εκεί και πέρα το 3D κυριαρχεί παντού.

Κλείνοντας πρέπει να σημειώσω ότι τα Brawlers δεν έχουν πεθάνει. Εξακολουθούν να βγαίνουν είτε σε πιο indy μορφή ή έχουν μετεξελιχθεί σε κάτι διαφορετικό. Απλά η νέα τεχνολογία έχει προσφέρει πολλά εργαλεία στους δημιουργούς και έτσι δεν έχουμε δει καθαρό ξυλίκι (αν και τα Dynasty Warriors της ΚΟΕΙ μπορούν ακόμα να χαρακτηριστούν έτσι...)