Ενότητα - Χιούμορ

Τα είδη των Ελλήνων φοιτητών


Αγαπητέ νεοεισακτέε. Κατάφερες μετά από κόπους ενός ή δύο ετών να περάσεις τελικά στην σχολή της επιλογής σου. Συγχαρητήρια θα πρέπει να έκανες την μάνα σου πολύ περήφανη. Δυστυχώς ότι θα σου πουν οι δικοί σου για το πανεπιστήμιο (αν σου πουν) θα είναι μερικές δεκαετίες πίσω. Επίσης ξέχασε όλα όσα ήξερες για τους συμμαθητές σου. Το πανεπιστήμιο είναι διαφορετικό και πολλές φορές ιδιάζον. Για να σας βοηθήσω λίγο έβαλα κάτω την περιφερόμενη εμπειρία μου και έγραψα μερικά χαρακτηριστικά των κυριότερων κατηγοριών των Ελλήνων φοιτητών.

Δαπιτοπίθηκος ο Κοινός 

Εξαιρετικά κοινό είδος που θα το παρατηρήσετε ιδιαίτερα κατά την προσπάθεια ανάπτυξης της παράταξης κατά τους μήνες Οκτώβριο (εγγραφές γαρ) και Απρίλιο (εκλογές και εκδρομές γαρ). Κατά τους άλλους μήνες πέφτει σε σχετική νάρκη. Ξεχωρίζει εύκολα από τον γενικό πληθυσμό λόγω του πιο εξεζητημένου ντυσίματος και πιο ακριβών αξεσουάρ. Τα θηλυκά μέλη  του είδους ξεχωρίζουν εντόνως λόγω του περίτεχνου στολίσματος και θεωρούνται ανώτερα από τα υπόλοιπα θηλυκά που κινούνται σε κοινωνικές ομάδες. Βασικές ενασχολήσεις του Δαπιτοπίθηκου φαίνεται να είναι η διοργάνωση πάρτι και εκδρομών. Γενικώς πάντως τα πάρτι του έχουν μεγαλύτερη επιτυχία από αυτά των υπόλοιπων κοινωνικών ζώων, λόγω κυρίως  του πιο στολισμένου γυναικείου πληθυσμού.

Αντιμετώπιση
Κατά βάση είναι κοινωνικό και ακίνδυνο είδος. Μπορεί να ενοχλεί λίγο με το εντονότατο και συνεχές ερωτικό του κάλεσμα, που για πολλούς θεωρείται υπερβολή αλλά κατά βάση είναι ακίνδυνος μιας και έχει πιάσει το νεοελλήνικο όνειρο και προσπαθεί να βολευτεί από τα 18 του.

Πασπιτοσκυλός ο Απλός

Μέχρι σχετικά πρόσφατα συναντάτο σε πολύ υψηλούς αριθμούς. Κάποιο γεγονός στην μετά 2010 εποχή έχει επιφέρει σημαντικότατη μείωση στον πληθυσμό  του είδους και σήμερα κινδυνεύει με πλήρη εξαφάνιση. Η συμπεριφορά του είναι παρόμοια με του Δαπιτοπίθηκου αλλά τα τελευταία χρόνια η μαζική μείωση του πληθυσμού έχει επιφέρει σημαντικότατες αλλαγές στα μέλη με αποτέλεσμα πολλά πρώην μέλη να έχουν σε μία πρωτοφανή επίδειξη ταχείας εξέλιξης και έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά χαμαιλέοντα κρυβόμενα πλέον μέσα σε άλλους πληθυσμούς.

Αντιμετώπιση
Αν βρείτε κανέναν καλέστε άμεσα την WWF. Μην τον απειλήσετε, ποιος ξέρει τι ενοχικά κουβαλάει το παιδί και ακόμα υποστηρίζει ΠΑΣΠ. Ενδεχομένως γνωρίσατε τον πρώτο σας νεκρόφιλο.

Ακροαριστερούς Αρλουμπιούς

Σε παλιότερες εποχές ο πληθυσμός τους ήταν πολύ μικρότερος από ότι σήμερα. Ξεχωρίζουν σχετικά εύκολα λόγω ντυσίματος και προσπάθειας να αφήσουν μαλλούρα (αποτυχημένα). Η στολή του υποείδους είναι ή όλα μαύρα ή ντύσιμο σαν εργάτης οικοδομής (άντρες-γυναίκες). Συνήθως  σου πιάνουν την κουβέντα και  προσπαθούν να επιβάλουν την πεποίθηση τους επί παντός επιστητού , γιατί καθώς φαίνεται αυτοί μόνο έχουν ακούσει και καταλάβει τι πα να πει ο Αλέξης (ο πίσω από τις λέξεις). Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί πολλοί Πασπιτόσκυλοι να καμουφλάρονται στις τάξεις τους πράγμα που οδηγεί ανεπιφύλακτα σε αλλοίωση πολλών χαρακτηριστικών τους.

Αντιμετώπιση
Υπομονή σε καμιά τρία-τέσσερα χρόνια θα έχει γίνει ακριβώς σαν τον Πασπιτόσκυλο και τα παλιά μέλη θα βρουν αλλού την άκρη τους.

ΠΣΚιτης ο Συνεπής

Αν υπάρχει κάποια κατηγορία για την οποία οι ιστορίες που έχετε ακούσει είναι αληθινές, αυτή είναι οι ΠΣΚίτες. Δεν έχουν αλλάξει καθόλου από το 1950. Είναι ο λόγος που όλοι ξέρουν γιατί το ΚΚΕ δεν μπορεί να ξεπεράσει το 7%.

Αντιμετώπιση
Πλακά μου κάνετε; Απλά δεν τους αντιμετωπίζεις, αυτοί είναι ικανοί να αθωώσουν τον Στάλιν και εσείς θέλετε να κάνετε κουβέντα;

Τζιβάτιους Μπαφιάριους

Η κατάρα της Τζίβας όπως και αυτή την μούμιας δεν ξεπερνιέται εύκολα. Σαν είδος έχει πολλά κοινά με τον Ακροαριστερούς αλλά με μία σημαντική διαφορά. Οι Τζιβάτιους προσκολλούνται στους Ακροαριστερούς για δύο λόγους (1) μπας και βρουν καμιά γκόμενα (2) μπας και κάνουν κανά μπάφο, Το ντύσιμο και οι δήθεν προχώ απόψεις  δίνουν και παίρνουν αλλά στην ουσία τίποτα. Σε καμιά 5ετία θα κόψει την τζίβα και δεν θα τον ξεχωρίζετε από τον λοιπό πληθυσμό. Μπορεί μέσα του να κρύβει και κάνα Δαπιτοπίθηκο και να μην το ξέρει.

Αντιμετώπιση
Μακριά και αγαπημένοι. Εκτός και αν θέλετε παρέα για να πιείτε κάνα τρίφυλλο οπότε θα έρθει μόνος του ότι και να κάνετε.

Εδώ τελειώσαμε με τις βασικές ομάδες ατόμων ας δούμε και μερικά μέλη της πανίδας τα οποία συνήθως ζουν μοναχική ζωή

Ο δενεχωδιαβάσεικαιμεβλεπωνακοβομαιγαμότιμου

Τον λέω έτσι γιατί έτσι θα σας πει μετά από την εξέταση. Όταν βέβαια βγουν οι βαθμοί και θα κλαίγεται γιατί πήρε μόνο 8 θα καταλάβετε τι παπατζής είναι. Γενικά είναι η μετεξέλιξη του απουσιολόγου στο σχολείο. Θα τον δείτε να τρέχει πίσω από τον καθηγητή για να ρωτήσει για την εργασία του μαθήματος (που αυτός και 2-3 άλλοι μόνο θα κάνουν) και με βαθυστόχαστες απορίες (που αν ήξερε πόσο ηλίθιες πρέπει να ακούγονται στα αυτιά του καθηγητή απλά δεν θα τολμούσε να τις κάνει). Θα τον δείτε να κρατάει σημειώσεις σε βαθμό ψυχαναγκασμού, οι πιο σύγχρονοι δε θα ηχογραφούν και την διάλεξη. Υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι διαβάζουν και εκτός εξεταστικής! Αγωνία τους είναι να βγάλουν το πτυχίο με τουλάχιστον 9 Μ.Ο..

Αντιμετώπιση
Αν τον καταλάβετε, αρχίστε τον στο δούλεμα. Όταν εσείς σε 10 χρόνια θα βγαίνετε με τα φιλαράκια σας και θα λέτε ιστορίες για τις πλάκες που κάνατε, αυτός τι θα έχει να λέει;

Η "ωραία"

Εδώ ο όρος μπαίνει σχετικά. Παραδείγματος χάρη άλλο πράγμα η ωραία στη Φιλοσοφική και άλλο στο Πολυτεχνείο. Θα το πω απλά, η γυναίκα που θα καταλάβει ότι ρίχνει κεφάλι στις υπόλοιπες του περίγυρου θα βγάλει τουπέ. Τώρα ανάλογα με την σχολή μπορεί να καβαλήσει άγρια το καλάμι (αν είναι δε στο λάκκο με τους όρχεις που είναι το Πολυτεχνείο (δεν αναφέρομαι σε αρχιτεκτονική και καλλών τεχνών) μπορεί να δείτε κάνα 4άρι να συμπεριφέρεται λες και είναι η Ναόμι Κάμπελ. Γενικά είναι οι κοπέλες που τελικά τελειώνουν το Πανεπιστήμιο χωρίς να τις έχει πλησιάσει άνθρωπος.

Αντιμετώπιση
Κρατήστε σχετική επαφή. Οι σφαλιάρες της ζωής θα την κατεβάσουν μπόλικα σκαλοπάτια αυτοεκτίμησης και θα γίνει άνθρωπος.

Οι δικτυωμένοι

Σε κάθε σχολή τελικά εμφανίζονται. Σε κάθε έτος θα υπάρχουν κάποια παρέα που είτε είναι πιο κοινωνικοί ,είτε λόγω συνθηκών, είτε δεν ξέρω για πιο πούστη λόγο θα μιλάνε με όλους μα όλους τους συμφοιτητές του έτους. Συνήθως θα έχουν και κάποιο μόνιμο στρατηγικό σημείο που θα αράζουν οπότε σχεδόν όλα τα κουτσομπολιά/ανέκδοτα/ειδήσεις θα φτάνουν σχεδόν πάντα πρώτα σε αυτούς.

Αντιμετώπιση
Μην κάνετε μαλακίες, κρατάμε καλή επαφή και κοινωνικές σχέσεις γιατί αν μας βάλουν στο στόμα τους καήκαμε.

Ο μπαφοαπελευθερωμένος

Συνήθως είναι από σπίτι αρκετά αυστηρών αρχών και μόλις φτάνει στην πόλη και βρίσκει την ελευθερία, του δίνει και καταλαβαίνει. Οι υπερβολές ειδικά γύρω από τα ναρκωτικά θα δίνουν και παίρνουν. Οι τζιβάτοι θα τον εκμεταλλευτούν όσο δεν παίρνει. Αν δείτε κανέναν να σας αναλύει τις τεχνικές στριψίματος σε 25φύλλο συγχαρητήρια βρήκατε τον μπαφοαπελευθερομένο σας.

Αντιμετώπιση
Θα τον δείτε λίγο τις πρώτες μέρες του πρώτου έτους και μετά στο πτυχίο που θα τρέχει ακόμα να περάσει τα μαθήματα του πρώτου έτους. Οπότε τι να λέμε αν δεν έχετε πιάσει φιλίες στην αρχή μάλλον δεν θα ξανασυναντηθείτε.

Ο την πέφτω σε ότι αναπνέει

Ναι δυστυχώς υπάρχουν ακόμα. Είναι κάτι τυπάκια που  θα την πέσουν σε όποια γυναίκα υπάρχει στο πανεπιστήμιο. Τα κριτήρια τους δεν είναι και τόσο ψηλά μιας και οι ίδιοι είναι συνήθως σαν ανάποδο γαμώτο. Το κακό είναι ότι χαλάν άγρια την πιάτσα ανεβάζοντας την αυτοεκτίμηση και της Θέκλας του κοριτσιού με τα γένια σε επίπεδο Καύδιας Πλοιάρχου (Claudia Schiffer) τουλάχιστον

Αντιμετώπιση
Επειγόντως έρανος ανάμεσα στους φίλους σας. 10€ κάνει στο Μεταξουργείο , πρέπει και αυτός κάπου να εκτονωθεί.

Σίγουρα υπάρχουν και άλλα είδη, αναμένω τα σχόλια σας.

Μουσική ενότητα - Deep Purple



Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα τους Deep Purple. Θεωρούνται από τους πρωτεργάτες της Hard Rock και ότι έθεσαν τις βάσεις για αυτό που στη συνέχεια θα γινόταν το Heavy Metal. Προσωπικά το κόλλημα μου είναι με την δεύτερη σύνθεση του συγκροτήματος Ian Gillan (Φωνή), Ritchie Blackmore (όποιος ρωτήσει το όργανο έπαιζε θα έχει μπλεξίματα-καλά για τους άσχετους κιθάρα), Roger Glover (μπάσο), Jon Lord (πλήκτρα) και Ian Paice (ντραμς). Με αυτή την μορφή (και μάλλον επειδή κάποιοι -ονόματα δεν λέμε υπολήψεις δεν θίγουμε,  ήταν ο αρχηγός στους Rainbow (αναμείνατε για παρουσίαση)- ήταν λίγο δύσκολοι χαρακτήρες) υπήρξαν για τα διαστήματα 1969-1973, 1984-1989 και 1992-1993. 

Γιατί όμως το συγκρότημα είχε τόσο μεγάλες αλλαγές στην πορεία του; Ο λόγος κατά την γνώμη μου είναι απλός. Και οι πέντε ήταν πολύ καλοί μουσικοί με μεγάλη δημιουργικότητα πράγμα που δημιούργησε μεγάλες δημιουργικές διαφορές. Όπως έδειξε και η μετέπειτα καριέρα των μελών τους, είχαν εξαιρετικά ανεπτυγμένο εγωισμό και αν τους αφήνανε ελεύθερους μπορούσαν να γράψουν και 25 λεπτά σόλο για το όργανο τους πράγμα που α)ήταν βαρετό για το κοινό εν τέλει και β) έκανε τους άλλους μουσικούς που έπρεπε να βαράνε χαλί για μεγάλο διάστημα λίγο εκνευρισμένους.

Τέλος πάντων για να μην μπαίνουμε σε μεγάλες λεπτομέρειες οι Purple είναι από τα πρώτα συγκροτήματα που ακούει ο υποψήφιος μεταλάς/hardrockας στην Ελλάδα. Κάτι οι μεγάλες επιτυχίες όπως το Smoke on the Water ή το Black Nights, κάτι το γεγονός ότι τα Cd τους ήταν σχετικά φτηνά γενικά πάντως στην Ελλάδα είναι από τα πιο γνωστά συγκροτήματα της Hard Rock (τους τρώνε βέβαια λάχανο οι SCORPIONSSSSSSS αφού κάθε καλοκαίρι με τα μπανάκια τους κάνουν και μία συναυλία). 

Σημείωση εδώ οι παλιότεροι ίσως να θυμούνται το Jammin στην ΕΤ3 με πρωταγωνιστή τον Στάθη (που πρέπει να είναι τεράστιος φαν των Purple). Ναι, υπήρχε εποχή που ο Στάθης δεν έλεγε κρύα ανέκδοτα αλλά παρουσίαζε σοβαρότατη εκπομπή για την Hard Rock και Metal... Άτιμη ανεργεία που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους κατεβάζεις... Μιας και μιλάμε για εποχές προ youtube σε αυτήν την  εκπομπή είδαμε οι λίγο μεγαλύτεροι σκηνές από τα ιστορικά Live των Purple και άλλων σημαντικών συγκροτημάτων.

Ας δούμε όμως μερικά από τα σημαντικότερα/εμπορικότερα τραγούδια τους.

Hush

Κομμάτι από τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος και η πρώτη επιτυχία τους. Γενικά δεν διαφέρει πολύ από τα υπόλοιπα κομμάτια της εποχής. Ευχάριστο cover σε κομμάτι του Joe South που απλά μας δείχνει μερικά στοιχεία που θα βγάζαν πιο μετά στον ήχο τους. Σε πολύ μικρό διάστημα θα αλλάζανε ριζικά τον ήχο τους.

Στίχοι
Nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah (x2)

I got a certain little girl she's on my mind
No doubt about it she looks so fine
She's the best girl that I ever had
Sometimes she's gonna make me feel so bad 

Nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah (x2)

Hush, hush
I thought I heard her calling my name now
Hush, hush
She broke my heart but I love her just the same now
Hush, hush
Thought I heard her calling my name now
Hush, hush
I need her loving and I'm not to blame now

(Love, love)
They got it early in the morning
(Love, love)
They got it late in the evening
(Love, love)
Well, I want that, need it
(Love, love)
Oh, I gotta gotta have it

She's got loving like quicksand
Only took one touch of her hand
To blow my mind and I'm in so deep
That I can't eat and I can't sleep

Nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah (x2)

(Listen)
Hush, hush
Thought I heard her calling my name now
Hush, hush
She broke my heart but I love her just the same now
Hush, hush
Thought I heard her calling my name now
Hush, hush
I need her loving and I'm not to blame now

(Love, love)
They got it early in the morning
(Love, love)
They got it late in the evening
(Love, love)
Well, I want that, need it
(Love, love)
Hey, I gotta gotta have it

Nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah, nah-nah-nah (x2)

Nahhh, nah-nah-nahhh, nah-nah-nahhh, nah-nah-nahhh....

Speed King

Πολύ γνωστό κομμάτι τους με τον Blackmore και τον Lord να κάνουν παπάδες. Το κομμάτι δίνει πολύ καλά την αίσθηση του live fast die young της εποχής. 

Στίχοι

Good golly said little Miss Molly
Whe she was rockin in the house
of the blue light
Tooty Fruity was oh so rotty
Rockin to the east and west
Loucile was oh so real
When she didn't do her daddy's will
Come on baby,drive me crazy
You can do it,you can do it

'Cause I'm a speed king,you gotta hear me sing
Yes,i'm a speed king,see me fly

Sat night and i just got paid
Gonna fool about now aint gonna save
People gonna rock,people gonna roll
Gonna have a party to save my soul
Heard headed woman,soft heart man
they been causin trouble since it all began
Take a little rice,take a little beans
gonna rock and roll down to
New Orleans

Cause I'm a speed king
you gotta hear me sing,
speed king,see me fly

Good golly said little Miss Molly
Whe she was rockin in the house
of the blue light
Tooty Fruity was oh so rotty
Rockin to the east and west
Heard headed woman,soft heart man
they been causin trouble since it all began
Take a little rice,take a little beans 
gonna rock and roll down to
New Orleans

Cause I'm a speed king
you gotta hear me sing,
Yeah I'm a speed king,see me fly

Cause I'm a speed king
you gotta hear me sing,
Yeah I'm a speed king,see me fly

Black Nights

Απλά καταπληκτικό κομμάτι. Καθαρή αναφορά στην μοναξιά και στην θέληση του ανθρώπου να γυρίσει πίσω σε γνώριμες καταστάσεις. Εγώ πάντως θυμάμαι να μου έρχεται συνέχεια όταν ήμουνα σκοπιά γερμανικό.

Στίχοι

Black night it's not right,
I don't feel so bright,
I don't care to sit tight.
Maybe I'll find on the way down the line
that I'm free, free to be me.
Black night is a long way from home.

I don't need a dark tree,
I don't want a rough sea,
I can't feel, I can't see.
Maybe I'll find on the way down the line
that I'm free, free to be me.
Black knight is a long way from home.

Black night, black night,
I don't need black night,
I can't see dark night.
Maybe I'll find on the way down the line
that I'm free, free to be me.
Black night is a long way from home.

Child in time

Με μία λέξη ύμνος. Ιστορικά από τις καλύτερες συνδέσεις ανάμεσα σε κιθάρα και πλήκτρα. 10 λεπτά που κάθε άνθρωπος που αγαπάει την ροκ ταξιδεύει. 

Στίχοι

Sweet child in time, you'll see the line
Line that's drawn between good and bad
See the blind man shooting at the world
Bullets flying, ooh taking toll
If you've been bad - Oh Lord I bet you have
And you've not been hit oh by flying lead
You'd better close your eyes, aahaouho bow your head
Wait for the ricochet

Ooo-ooo-ooo-ooo..
Ooo-ooo-ooo-ooo..
Aaa-aaa-aaa..
Oh, I wanna hear you sing..
Aaa-aaa-aaa..
Oaoh..
AAA-AAA-AAA!!
AAA-AAA-AAA!!


Sweet child in time, you'll see the line
Line that's drawn between good and bad
See the blind man shooting at the world
Bullets flying, mm taking toll
If you've been bad - Lord I bet you have
And you've not been hit oh by flying lead
You'd better close your eyes, aahaao bow your head
Wait for the ricochet

Ooo-ooo-ooo-ooo..
Ooo-ooo-ooo-ooo..
Aaa-aaa-aaa..
Oh, I gotta hear you sing..
Aaa-aaa-aaa..
Oaoh..
AAA-AAA-AAA!!
Oh..
AAA-AAA-AAA!!

Oh..god oh no..oh god no..oh..ah..no ah..AAh..oh..AAWAAH!!..oh

Strange kind of Woman

Κομμάτι που αναφέρεται καθαρά στο ερωτικό πάθος. Σε γενικές γραμμές πολύ καλά δεμένο κομμάτι.

There once was a woman
A strange kind of woman
The kind that gets written down in history
Her name was Nancy
Her face was nothing fancy
She left a trail of happiness and misery 

I loved her
Everybody loved her
She loved everyone and gave them good return
I tried to take her
I even tried to break her
She said, I ain't for takin' won't you ever learn 

I want you, I need you, I gotta be near you
I spent my money as I took my turn
I want you, I need you, I gotta be near you
Ooh, I got a strange kind of woman, yes I have 

She looked like a raver
But I could never please her
On Wednesday mornings boy you can't go far
I couldn't get her
But things got better, she said
Saturday nights from now on, baby, you're my star 

I want you, I need you, I gotta be near you
I spent my money as I took my turn
I want you, I need you, I gotta be near you
Ooh, I got a strange kind of woman 

Ooh, my soul, I love you 

I want you, I need you, I gotta be near you
I spent my money as I took my turn
I want you, I need you, I gotta be near you
Ooh, I got a strange kind of woman, yes I have 

She finally said she loved me
I wed her in a hurry
No more callers and I glow with pride
I'm dreaming
I feel like screaming
I won my woman just before she died 

I want you, I need you, I gotta be near you
I spent my money as I took my turn
I want you, I need you, ha ha ha
Ooh, I had a strange kind of woman, yeah 

She was so fat
She was the worst thing you've ever seen 

Ooh, my soul, I love you, baby 

- Hey, thank you, thank you.

Smoke on the Water

Δεν γίνεται να κάνουμε αναφορά στους Purple με το πιο γνωστό τους κομμάτι. Ένα κομμάτι που οι περισσότεροι κιθαρίστες αγαπάνε να μισούνε. Ο λόγος είναι απλός, το πιο πιασάρικο ριφ που έγινε ποτέ και το οποίο βγαίνει με 3 συγχορδίες και σχεδόν ο κάθε αρχάριος μπορεί να παίξει εύκολα (προσέξτε το ριφ γιατί οι γέφυρες και το σόλο είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο). Το κομμάτι αναφέρεται σε φωτιά που έπιασε κατά την διάρκεια συναυλίας τους και είναι συρραφή εντυπώσεων. 

Στίχοι

We all came out to Montreux
On the Lake Geneva shoreline
To make records with a mobile
We didn't have much time
Frank Zappa and the Mothers
Were at the best place around
But some stupid with a flare gun
Burned the place to the ground
Smoke on the water, a fire in the sky, smoke on the water

They burned down the gamblin' house,
It died with an awful sound
and Funky Claude was running in and out
Pulling kids out the ground
When it all was over
We had to find another place
But Swiss time was running out
It seemed that we would lose the race
Smoke on the water, a fire in the sky, smoke on the water

We ended up at the Grand Hotel
It was empty cold and bare
But with the Rolling truck Stones thing just outside
Making our music there
With a few red lights and a few old beds
We make a place to sweat
No matter what we get out of this
I know, I know we'll never forget
Smoke on the water, a fire in the sky ,smoke on the water

Stormbringer

Τη δεκαετία του 70 είχε μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία ο Michael Moorcock κυρίως με τον χαρακτήρα Elric of Menlibonee. Οι περιπέτειες συχνά μοιάζαν με τριπάκια με παραισθησιογόνα και εκ τούτου υπήρξε βασική πηγή έμπνευσης για πολλά συγκροτήματα της εποχής ( φυσικά  και στους Hawkwind που έπαιζε καμιά φορά και ο Moorcock). Οι Purple λοιπόν επηρεασμένοι από το ομώνυμο βιβλίο έγραψαν αυτό το καταπληκτικό κομμάτι που αποδίδει τέλεια το πνεύμα του.

Στίχοι

Comin' out of nowhere
Drivin' like rain
Stormbringer dance
On the thunder again
Dark cloud gathering
Breaking the day
No point running
'Cause it's coming your way

Ride the rainbow
Crack the sky
Stormbringer coming
Time to die
Got to keep running
Stormbringer coming
He's got nothing you need
He's gonna make you bleed

Rainbow shaker
On a stallion twister
Bareback rider
On the eye of the sky
Stormbringer coming down
Meaning to stay
Thunder and lightning
Heading your way

Ride the rainbow
Crack the sky
Stormbringer coming
Time to die
Got to keep running
Stormbringer coming
He's got nothing you need
He's gonna make you bleed

Coming out of nowhere
Drivin' like a-rain
Stormbringer dance
On the thunder again
Dark cloud gathering
Breaking the day
No point running
'Cause it's coming your way

Mad Woman From Tokyo

Πολύ γνωστό κομμάτι τους. Οι Purple ήταν από τα πρώτα συγκροτήματα που πήγαν στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου για Live και ο δίσκος made in Japan είναι από τους καλύτερους Live δίσκους.

Στίχοι

Fly into the rising sun,
Faces, smiling everyone
Yeah, she is a whole new tradition
I feel it in my heart

My woman from Tokyo
She makes me see
My woman from Tokyo
She's so good to me

Talk about her like a Queen
Dancing in a Eastern Dream
Yeah, she makes me feel like a river
That carries me away

My woman from Tokyo
She makes me see
My woman from Tokyo
She's so good to me

But I'm at home and I just don't belong ...

So far away from the garden we love
She is what moves in the soul of a dove
Soon I shall see just how black was my night
When we're alone in Her City of light

Rising from the neon gloom
Shining like a crazy moon
Yeah, she turns me on like a fire
I get high

My woman from Tokyo
She makes me see
My woman from Tokyo
She's so good to me

Space Trucking

Από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια. Σας το δίνω από live της χρυσής εποχής του συγκροτήματος

Στίχοι

We had a lot of luck on Venus
We always had a ball on Mars
Meeting all the groovey people
We've rocked the Milky Way so far
We danced around with Borealice
We're space truckin' round the the stars
Come on let's go Space Truckin'

Remember when we did the moonshot
And Pony Trekker led the way
We'd move to the Canaveral moonstop
And everynaut would dance and sway
We got music in our solar system
We're space truckin' round the stars
Come on let's go Space Truckin'

The fireball that we rode was moving
But now we've got a new machine
Yeah Yeah Yeah Yeah the freaks said
Man those cats can really swing
They got music in their solar system
They've rocked around the Milky Way
They dance around the Borealice
They're Space Truckin' everyday
Come on

Soldier of Fortune

Η πιο γνωστή τους μπαλάντα. Μου τη σπάει ότι κάποιοι το κατατάσουν πιο ψηλά από όσο θα έπρεπε στην ιεραρχία των κομματιών τους, αλλά τι να κάνουμε που και που πρέπει να ξεκουράζονται οι μουσικοί και εμείς στα παιδικά πάρτυ να χορέψουμε κανά σλόου.

Στίχοι

I have often told you stories 
About the way 
I lived the life of a drifter 
Waiting for the day 
When I'd take your hand 
And sing you songs 
Then maybe you would say 
Come lay with me love me 
And I would surely stay 

But I feel I'm growing older 
And the songs that I have sung 
Echo in the distance 
Like the sound 
Of a windmill goin' 'round 
I guess I'll always be 
A soldier of fortune 

Many times I've been a traveller 
I looked for something new 
In days of old 
When nights were cold 
I wandered without you 
But those days I thougt my eyes 
Had seen you standing near 
Though blindness is confusing 
It shows that you're not here 

Now I feel I'm growing older 
And the songs that I have sung 
Echo in the distance 
Like the sound 
Of a windmill goin' 'round 
I guess I'll always be 
A soldier of fortune 
I can hear the sound 
Of a windmill goin' 'round 
I guess I'll always be 
A soldier of fortune

Perfect Strangers

Το εκπληκτικό σε αυτό το κομμάτι είναι ότι δεν έχει σόλο στην κιθάρα! Μάλλον ο Blackmore θα είδε τι θα έπρεπε να παίξει στο κανονικό μέρος και δεν έκανε τα γνωστά του. Προσωπικά πιστεύω ότι αναφέρεται στην διαδικασία αλλαγής/ενηλικίωσης  του ανθρώπου. Στο Νέτι διάβασα ότι οι στίχοι είναι επηρεασμένοι από διηγήματα του Moorcock (πάλι...)

Στίχοι

Can you remember remember my name
As I flow through your life
A thousand oceans I have flown
And cold spirits of ice
All my life
I am the echo of your past

I am returning the echo of a point in time
Distant faces shine
A thousand warriors I have known
And laughing as the spirits appear
All your life
Shadows of another day

And if you hear me talking on the wind
You've got to understand
We must remain
Perfect Strangers

I know I must remain inside this silent
well of sorrow

A strand of silver hanging through the
sky
Touching more than you see
The voice of ages in your mind
Is aching with the dead of the night
Precious life (your tears are lost in
falling rain)

And if you hear me talking on the wind
You've got to understand
We must remain
Perfect Strangers

Κάπου εδώ τελειώνει η σύντομη παρουσίαση μου στους Purple.  Ξέρω ότι πολλά κομμάτια τους δεν τα ανάφερα καθόλου και ότι δεν αναφέρομαι καθόλου στην μετά το 85 εποχή. Ο λόγος είναι απλός, για μένα οι Purple είναι η πεντάδα που αναφέρω στην πρώτη παράγραφο με όλες τις δυσλειτουργίες που πιθανόν να είχε. 

Gaming Subject - Capcom Brawlers

Η Capcom ήταν και εξακολουθεί να είναι μία από τις μεγαλύτερες γιαπωνέζικες εταιρείες ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Τίτλοι της όπως το Resident Evil και το Streetfighter έχουν ξεφύγει από τα στενά όρια του gaming και έχουν ενταχθεί πλέον στο mainstream culture. 

Σήμερα δεν θα μιλήσουμε για αυτούς τους τίτλους αλλά για μία άλλη κατηγορία παιχνιδιών που απέφερε πολλά και στην οποία η Capcom ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης. Αναφέρομαι φυσικά στα Brawlers. Έχω κάνει ήδη αναφορά στο πρώτο διεθνώς πετυχημένο Brawler το Double Dragon. Τα παλιά περιοδικά (pixel, user, κοκ) τα χαρακτηρίζανε ως Beat em up κατηγορία όμως που περιλαμβάνει και τα ξυλίκια ένας εναντίων ενός όπως τα Streetfighter. Σε ένα Brawler λοιπόν ελέγχεις έναν χαρακτήρα και αντιμετωπίζεις (συνήθως) με γυμνά χέρια έναν μεγάλο αριθμό αντιπάλων. Μετά λοιπό από την επιτυχία των Double Dragon και η Capcom, που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε και την τεράστια επιτυχία στα ηλεκτρονικά (οι πιο γνωστοί της τίτλοι ήταν το Commando και το Ghoul's and Ghosts), προσπάθησε να βγάλει κάτι ανταγωνιστικό. Βέβαια με αυτά που έκανε κυριάρχησε στο συγκεκριμένο είδος για 10 χρόνια. Ας δούμε λοιπόν  μερικούς από τους τίτλους που βοήθησαν την Capcom να σταθεί στα πόδια της όσο έγραφε τα επόμενα Streetfighter.

Final Fight

Για τα επίπεδα του 1989 που βγήκε το παιχνίδι τα γραφικά ήταν απίστευτα. Τα sprites ήταν σχεδόν διπλάσια από αυτά που εμφανίζονταν  στους άμεσους ανταγωνιστές. Υπήρχε τρελός ρυθμός με τους αντιπάλους να είναι αμείλικτοι και πλήρωνες και το παραμικρό λάθος . Η ιστορία του παιχνιδιού είναι ότι η κακιά συμμορία απαγάγει την κόρη του δημάρχου (που έχει μια μουστάκα σαν πρωταγωνιστής πορνό της δεκαετίας του 70) ο οποίος όμως δεν είναι κανάς λελές να πάρει την αστυνομία αλλά κατεβαίνει στο δρόμο να παίξει ξύλο με τους συμμορίτες (οι οποίοι για πρώτη φορά είχανε χωριστά ονόματα ανά κατηγορία). Μαζί του πάνε και 2 παλικάρια που γουστάρουν την κοπελιά, ένας που φοράει κόκκινη στολή καράτε και ένας που είναι πιο απλός και φοράει το τζηνάκι του. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους τρεις χαρακτήρες στον τρόπο παιχνιδιού. Μετά λοιπόν από 6 πίστες γεμάτες αντιπάλους και αφού είχες ρίξει μέσα  κάνα χιλιάρικο (δρχ) τότε το τερμάτιζες και έσωνες την κοπελιά. Σε γενικές γραμμές πολύ ευχάριστο παιχνίδι που είχε μεγάλη επιτυχία και έδωσε έναυσμα για τη συνέχεια. Little Known fact στο παιχνίδι η μόνη γυναίκα που εμφανίζεται είναι η κόρη. Τα κοριτσάκια που δέρνεις στη διαδρομή είναι κατά τα επίσημα γιαπωνέζικα έγγραφα τραβεστί...

Dynasty Wars

Κινέζικη θεματολογία στο επόμενο παιχνίδι που βγήκε το 1989 και το θεωρώ τον μακρινό πρόγονο των Dynasty Warriors. Το παιχνίδι ήταν φοβερά δύσκολο. Το μεγάλο θετικό του ήταν το ότι για πρώτη φορά έλεγχες έφιππο χαρακτήρα, Κατά τα άλλα δεν ήταν τόσο ωραίο όσο το Final Fight. Εγώ μικρός μια φορά δεν το είχα πετύχει στην Ελλάδα, το έπαιξα μεγάλος μέσω emulator και δεν τρελάθηκα/

Captain Commando

Πολύ πιο καρτουνιστικός ο χαρακτήρας στο επόμενο παιχνίδι. Για πρώτη φορά επέλεγες ανάμεσα σε 5 χαρακτήρες. Το επίπεδο δυσκολίας από εδώ και πέρα αρχίζει να ανεβαίνει κατακόρυφα ούτως ώστε  να ωθήσουμε τον υποψήφιο παίκτη να ρίξει τον οβολό του.

King of Dragons

Παιχνίδι σαφέστατα επηρεασμένο από τα RPG της εποχή όσον αφορά την θεματολογία και τους εχθρούς. Και σε αυτό διάλεγες ανάμεσα σε 5 χαρακτήρες(πολεμιστής, μάγος, ιερέας, νάνος, ξωτικό) και σκότωνες τερατάκια μέχρι να φτάσεις και  να σκοτώσεις τον τελικό κακό. Τα γραφικά και το gameplay στο γνωστό υψηλότατο για την εποχή επίπεδο.

Knights of the round

Η απλά η ιστορία του Βασιλιά Αρθούρου σε video game. Λιγότεροι μεν χαρακτήρες αλλά πολύ πιο προσεγμένοι, με πολλές διαφορετικές κινήσεις και με ένα σύστημα αναβάθμισης όταν τελείωνες το επίπεδο. Γενικά πολύ δύσκολο ήθελε κέρμα όλη την ώρα.

Cadilacs and Dinosaurs

 Το τραγικό στο συγκεκριμένο είναι ότι το παιχνίδι είναι απείρως γνωστότερο από το κινούμενο σχέδιο και το κόμικ που το ενέπνευσε. Μπορούσαν να παίξουν μέχρι 4 παίκτες μαζί. Ήταν από τα πρώτα που σου επέτρεπε να σηκώσεις και πολυβόλα εκτός από τα γνωστά μαχαίρια, ραβδιά κοκ. Πολύ δύσκολο και σε κάποια σημεία άδικο με τον παίκτη. 

Warriors of Fate

Ουσιαστικά και πρακτικά η συνέχεια του Dynasty Wars. Πολύ καλό παιχνίδι με μεγάλους χαρακτήρες στην οθόνη. Αρκετά βίαιο για την εποχή του (μπορούσες να κομματιάσεις τους αντίπαλους) και αρκετά δύσκολο (λόγω πολλών επιπέδων). Εμένα πάντως όταν ήμουν μικρός μου άρεσε.

The Punisher

Από τα πιο αγαπημένα μου όταν ήμουνα στην πρώτη νιότη. Το τερμάτιζα με 2- 3 πενηντάρικα. Από τις πιο καλές μεταφορές χαρακτήρα της Marvel τότε (μμμ ίσως να κάνω κανέναν αφιέρωμα...). Έλεγχες τον Τιμωρό ή τον Νικ Φιούρυ (τον κανονικό όχι τον Samuel Jackson) και μέχρι να φτάσεις να σκοτώσεις τον Kingpin είχες μακελέψει τον μισό υπόκοσμο. 

Dungeon and Dragons: Towers of Doom

Μετά από το King of Dragons το Dungeon and Dragons: Towers of Doom ήταν η φυσική συνέχεια. Πολύ καλά γραφικά και χειρισμός, μερικές καινοτομίες στον τρόπο μάχης και το D&D license επέτρεψαν να γίνει ένα αρκετά συμπαγές παιχνίδι.

Aliens vs Predators

Για όσους δεν έζησαν στα τέλη του 80 αρχές του 90 καταλαβαίνω ότι το ποιος θα κέρδιζε σε μία μάχη ανάμεσα στα άλιεν και στον κυνηγό φαίνεται λίγο παιδιαστικό. Εκείνη την εποχή βγαίναν και κόμικ με ανάλογη θεματολογία. Η Capcom λοιπόν μας προσέφερε ένα απίστευτο παιχνίδι το 1994. Έλεγχες έναν από 4 χαρακτήρες (2 άνθρωποι και 2 predators). Το σενάριο είχε μέχρι και ανατροπές και τολμώ να πω ότι είναι καλύτερο από τις 2 ο θεός να τις κάνει ταινίες που είδαμε με ανάλογη θεματολογία.

Dungeon and Dragons: Shadows over mystara

Η συνέχεια του Tower of doom. Καλό παιχνίδι με πολλές επιλογές για τον παίκτη. Προσωπικά θεωρώ ότι κλείνει την εποχή των δυσδιάστατων παιχνιδιών μιας και από εκεί και πέρα το 3D κυριαρχεί παντού.

Κλείνοντας πρέπει να σημειώσω ότι τα Brawlers δεν έχουν πεθάνει. Εξακολουθούν να βγαίνουν είτε σε πιο indy μορφή ή έχουν μετεξελιχθεί σε κάτι διαφορετικό. Απλά η νέα τεχνολογία έχει προσφέρει πολλά εργαλεία στους δημιουργούς και έτσι δεν έχουμε δει καθαρό ξυλίκι (αν και τα Dynasty Warriors της ΚΟΕΙ μπορούν ακόμα να χαρακτηριστούν έτσι...)

Ενότητα φαντασία/κόμικς CONAN



Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ποιο εικονικός χαρακτήρας για αυτό που οι φίλτατοι αγγλοσάξωνες ονομάζουν Heroic Fantasy από τον Conan the Cimmerian του Ρομπερτ Ε. Χάουαρντ. Ο χαρακτήρας έχει γίνει το αρχέτυπο για την εικόνα που έχουμε για τον βάρβαρο ήρωα. Ψηλός, γεροδεμένος, αδίστακτος, αμοραλιστής αλλά με έναν ιδιότυπο κώδικα τιμής και βέβαια πολύ μα πάρα πολύ βίαιος (α και φορώντας το trademark γούνινο σωβρακάκι - αν και αυτό δεν ήταν έμπνευση του Χάουαρντ αλλά της Marvel).

Ο Κόναν λοιπόν έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στο σε διηγήματα στο περιοδικό Weird Tales  τις δεκαετίες 20-30 μέχρι και την αυτοκτονία του δημιουργού του. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Χάουαρντ διατηρούσε αλληλογραφία με τον μαιτρ του κοσμικού τρόμου Χ.Π. Λαβκραφτ και πολλές από τις ιστορίες τους έχουν σαφή σημάδια αλληλεπηροής. Ο Χάουαρντ μεγαλωμένος στο Τέξας είχε μια εξιδανικευμένη και παρωχημένη ιδέα για τον ανδρισμό και είχε μεγάλο πρόβλημα να επικοινωνήσει με τον κοινωνικό το περίγυρο. Σε όλες τις ιστορίες του ο πρωταγωνιστής είναι ουσιαστικά ο Χάουαρντ αποστασιοποιημένος από την κοινωνία των ημερών του σε μία εποχή όπου οι άντρες είναι άντρες και οι γυναίκες καλό είναι να πάνε στην κουζίνα. Παρόλα αυτά κατάφερε και έγραψε και δύο-τρεις πολύ δυνατές γυναικείες φιγούρες (Βαλέρια, Μπελίτ και οριακά ίσως η Γιασμίνα). Γενικά οι ιστορίες χαρακτηρίζονται από συνεχή δράση και με μία φοβερή αίσθηση ενέργειας που σπάνια συναντάς σε αυτού του είδους τα διηγήματα. Για να συνοψίσω, δεν διαβάζεις Κόναν για να προβληματιστείς ή να ταξιδέψεις σε μαγικά μέρη. Τον διαβάζεις για μία σύντομη έκρηξη αδρεναλίνης μέσα σε ένα διαφορετικό κόσμο. Πρέπει εδώ να σημειώσω ότι ο Χάουαρντ άφησε μόνο καμιά εικοσαριά διηγήματα και δύο νουβέλες για τον Κόναν. Δυστυχώς όπως έχει γίνει πολλές φορές στην fantasy τα δικαιώματα τα πήραν άνθρωποι που δεν ξέραν να αξιοποιήσουν το υλικό που είχαν στα χέρια τους. Οπότε ενημερώνω για να ξέρετε και να μην με ρωτάτε ΑΝ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΣΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ. Πιο συγκεκριμένα αν δείτε να γράφει Σπραγκ ντε Καμπ τότε δεν κάνει ούτε για προσάναμμα στο τζάκι (χώρια που θα κάνετε ζωροαστρική αμαρτία βεβηλώνοντας την φωτιά). Οπότε για να καταλάβετε οι ιστορίες του Χάουαρντ επανεκδόθηκαν μόλις τα 70s στην αρχική τους μορφή. Αιτία για αυτό ήταν ο Roy Thomas ο διάδοχος του Stan "the man" Lee στην Marvel.

COMICS

Το 1970 λοιπόν η Marvel τάραξε για τα καλά την αμερικάνικη σκηνή κόμικς κυκλοφορώντας το Conan the Barbarian. Στο πρώτο τεύχος το κείμενο ήταν από τον Roy Thomas και το σχέδιο από τον σπουδαίο Barry Smith (που έκανε ένα μικρό ανατομικό λαθάκι, προσέξτε το στήθος του Κόναν). Η ίδια η εταιρεία δεν περίμενε την επιτυχία που θα είχε το επιχείρημα. Πολύ γρήγορα συνειδητοποίησαν ότι οι 21 σελίδες της έγχρωμης έκδοσης δεν επαρκούσαν για να ειπωθεί σωστά μία ιστορία και ειδικότερα το να γίνει μεταφορά ιστορίας του Χάουαρντ. Οπότε το 1974 αποφασίζουνε να εκδώσουν μία μεγαλύτερη ασπρόμαυρη έκδοση το περίφημο Savage Sword of Conan.

 Το  Savage Sword έβγαινε σε μεγαλύτερο χαρτί και είχε πολύ περισσότερες σελίδες. Εκεί ευτυχήσαμε να δούμε την περίφημη δουλειά των αδελφών Buscema (John και Sal) στο ασπρόμαυρο σχέδιο. Όπως και να το κάνουμε σελίδες όπως και τις παρακάτω, σήμερα που κυριαρχεί η μινιμαλιστική γιαπωνέζικη γραμμή δεν τις συναντάς.

Όπως και να το κάνουμε και τα δύο περιοδικά ήταν τεράστιες επιτυχίες στην εποχή τους. Το Savage Sword μιας και ήταν ασπρόμαυρο είχε πολύ πιο χαλαρή λογοκρισία από το Barbarian και ήταν πολύ πιο βίαιο. Είχε δε και μερικά απίστευτα εξώφυλλα. Ο Αλεχάνδρο Βαρεχάο εδραίωσε τη φήμη του με εξώφυλλα στο  Savage Sword.

Στην Ελλάδα ευτυχήσαμε να τα δούμε να κυκλοφορούν από την Cobra press. Το Savage Sword έβγαινε μάλιστα κάθε Παρασκευή με 100 χορταστικές σελίδες (οι πιο παλιοί ίσως να το θυμούνται σαν το μπλε). Στο ενδιάμεσο βγήκε και το Conan the King το οποίο δεν κράτησε τόσο πολύ. Τελικά οι αλλαγές στο καταναλωτικό κοινό και η εμφανής πτώση στην ποιότητα των τίτλων (ειδικά το Barbarian μετά το 200 δεν διαβάζεται) οδήγησε στην ματαίωση του για το δε Barbarian στο τεύχος 275 και για το Savage Sword στο τεύχος 235. Μας έδωσαν όμως κάποιες στιγμές που κάθε comic fan πρέπει να δει. Ειδικά τα τεύχη του Barbarian από το 58 έως το 100 και τα πρώτα 50 του Savage Sword είναι από τα καλύτερα της εποχής τους. Αργότερα η Marvel προσπάθησε να εκδώσει κάποιες σειρές με τον Κόναν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. 

Βέβαια στην πορεία η Marvel έβγαλε και μερικά περίεργα...

H Dark Horse προσπαθεί να βγάλει μια νέα σειρά με τον χαρακτήρα αλλά εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει να ξαναδιαβάσω ιστορίες. Ναι την κόρη του βασιλιά των πάγων τη διάβασα ασπρόμαυρη δεν έχω καμία ανάγκη να την ξαναδιαβάσω γιατί κάποιος ήθελε να την ξανασχεδιάσει έγχρωμη.

ΥΓ για τα κόμικς. Στα κόμικς ουσιαστικά πρωτοείδαμε την Red Sonya και για πρώτη φορά το chainmain bikini (αν και πρέπει να σημειώσω ότι στην πρώτη της εμφάνιση φόραγε κανονικά πανοπλία) που πρέπει να είναι το αντίστοιχο με το γουνινό σωβρακάκι για τους άνδρες ήρωες.

Ταινίες

Δεδομένης της αναβίωσης του χαρακτήρα το 70 υπήρξε έντονο ενδιαφέρον για να γίνει ταινία. Η συνέχεια είναι λίγο ή πολύ γνωστή. Μία πολύ καλή και αξιόπιστη πρώτη ταινία, ένα ψιλοαδιάφορο μπλοκμπαστερ, ένα τρίτο πρόσφατα που ακόμα δεν έχω μαζέψει το κουράγιο για να το δω , α και κάτι κινούμενα σχέδια (πονάω) και μία τηλεοπτική σειρά (όχι άλλο κάρβουνο)

Ας τα δούμε με την σειρά 

Conan the Barbarian (1982)

Από τις πρώτες ταινίες του Governator και αυτή την φορά δεν τον ντουμπλάρανε. Ο Άρνολντ πραγματικά ήταν ιδανικός για το ρόλο. Η ταινία είχε επική μουσική που έδενε πολύ καλά με το όλο στόρυ, πολύ καλές σκηνές δράσης και για την εποχή καλά εφέ (τα οποία βέβαια δεν έχουν γεράσει τόσο άσχημα)

Conan the Destroyer

Μετά από την επιτυχία της πρώτης ταινίας ήρθε φυσικά και το σήκουελ. Πολύ πιο γνωστά ονόματα όπως η Grace Jones και o Wilt Chamberlain πλαισίωναν τον Schwanzenenger αλλά δυστυχώς για εμάς τους φανς ήταν πολύ πιο child friendly και συνεπώς  βαρετή, χώρια που το σενάριο είναι σαν να το έχει γράψει 15χρόνος νέρντουλας για βραδιά D&D με τους φίλους του.  Η Γκρέυς Τζόουνς πήδαγε σαν χαλασμένο λαγουδάκι της Duracel δεξιά και αριστερά. Το μόνο που μου έχει μείνει από την ταινία είναι η σκηνή με την μπουνιά στην καμήλα και η μάχη με τον Τσαμπερλαιν πριν το τέλος. Πάντως μικρός την έβλεπα ευχάριστα, σήμερα όχι και τόσο.

Red Sonja

Σαφέστατα επηρεασμένο από τις προηγούμενες δύο ταινίες με ακόμα πιο έντονη την υποψία από μέρους μου ότι τα σενάρια τα έγραφε κάποιος DM. Το μόνο που αξίζει στην ταινία είναι τα μπούτια της Brigite Nielsen

Conan the Barbarian (2011)

Θα επαναλάβω τον εαυτό μου, ακόμα δεν έχω βρει το κουράγιο να το δω....

Conan (TV Series)

Τι να πρωτοθάψω. Τα εφέ, τους πρωταγωνιστές που είναι διαφήμιση για συμπληρώματα διατροφής ή το έντονα ομοερωτικό στυλ. Μάχες επιπέδου Ηρακλής και Ζήνα. Δεν είναι τυχαίο ότι το είδαμε από το Star σε μία πιο αθώα εποχή.

Conan (Anime) 

Το είδαμε από τον Αντ1 τη δεκαετία του 90. Το ότι η ιδέα δεν θάφτηκε αλλά έφτασε στην παραγωγή είναι απόδειξη του πόσο δημοφιλής είναι ο χαρακτήρας. Από την άλλη πάλι ο φωστήρας που σκέφτηκε ότι θα ήταν καλό φιτ στην παιδική ζώνη πρέπει επειγόντως να κάνει καμιά ψυχολογική συνεδρία. Γενικά πάντως το κινούμενο σχέδιο δεν είχε σχεδόν καμία σχέση με τον χαρακτήρα και την ιστορία του. Δεν είμαι ο αρμόδιος να το κρίνω. 

Παρεμπιπτόντως και σε αυτό και το προηγούμενο ο Κόναν είχε έναν σύντροφο γεροδεμένο με μούσι , bears και στην Υβοριανή εποχή;

Video Games

Παρά την δημοτικότητα του δεν υπάρχουν και πάρα πολλά παιχνίδια με θέμα τον Κόναν. Σίγουρα τα Barbarian 

ήταν επηρεασμένα. Ναι το 1984 αυτά ήταν Cutting edge γραφικά. Όποιος το είχε παίξει θυμάται το τερατάκι που μάζευε το πτώμα και αν υπήρχε αποκεφαλισμός έπαιζε και ποδόσφαιρο.

Το πρώτο παιχνίδι με καθαρά θέμα τον Κόναν ήταν το Conan the Cimmerian που βγήκε το 1992

Περίεργο μείγμα action/rpg/adventure που και λόγω δυνατοτήτων των υπολογιστών της εποχής δεν κατάφερε να με τραβήξει. Μόνο για πολύ νοσταλγικούς τύπους πλέον.

To 2004 βγήκε το Conan (σκέτο) για ΠΕ ΤΣΕ, Εξ Κουτί, παιχνιδοσταθμό 2 και παιχνιδοκύβο (για τους αδαείς PC, XBOX, Playstation, Camecube). 

Για να καταλάβετε για πόσο άθλιο τίτλο μιλάμε, δεν θυμόμουν καν την ύπαρξη του μέχρι που ξεκίνησα την ανασκόπηση. Το τραγικό είναι ότι το έχω παίξει κιόλας. Και ναι ήταν τραγικότατο. Δεν θα προσθέσω τίποτα άλλο. Μπα θα προσθέσω δεν άξιζε καν το DVD στο οποίο το γράψανε.

Το 2007 υπήρξε μία αξιοπρεπέστατη προσπάθεια με το Conan για XBOX 360 και Playstation 3

Για αυτό βρήκα και λίγο βίντεο. Πολύ καλύτερη προσπάθεια από το προηγούμενο. Ευχάριστο παιχνίδι με πολύ καλό κοντρόλ στις μάχες. Εκεί που το χάλαγε ήταν στα λίγα platform σημεία. Σε γενικές γραμμές αρκετά καλό, μερικοί λένε ότι αντιγράφει κάργα το God of War (θα την πω την αμαρτία μου, ναι δεν έχω παίξει God of War για να κάνω σύγκριση).

Age of Conan

Massive Multiplayer Online RPG στην υβοριανή εποχή; Στην πρώτη ματιά φαίνεται φοβερή ιδέα. Δυστυχώς η υβοριανή εποχή είναι από τα πιο  low magic fantasy settings πράγμα που σημαίνει ότι οι δημιουργοί χρειάστηκαν να πάρουν πολλές ελευθερίες με το υλικό που είχαν διαθέσιμο. Πολύ καλά γραφικά αλλά και όλα τα κακά των MMORPG. Grinding, αντικοινωνικοί συμπαίκτες και η κοινωνική σου ζωή ξαφνικά εξαφανίζεται. Αξιόλογη προσπάθεια αλλά όχι να πληρώνουμε και subscription ρε μεγάλοι. 

Κλείνοντας πρέπει να πω ότι δεν νοείται συνεπής fantasy fan που να μην έχει Ρομπερτ Χαουαρντ στη συλλογή του. Τα κόμικς είναι λίγο λαχείο αλλά αν προσεγγίσετε τις προτάσεις μου και δεν κάνετε πειραματισμούς δεν θα συναντήσετε τα πραγματικά άθλια (μιλάω για σένα Conan the legend).  Ελπίζω να κάλυψα  το θέμα σφαιρικά.